فرزندان و الجتاى « 1 » و اعمام و بنى اعمام از طرف مشرق و از اردوى جغاتاى ، قزل و ييسو « 2 » و بورى « 3 » و بايدار « 4 » و يسنبوقا « 5 » و نوادگان ديگر و از اردوى باتو « 6 » ، هردو « 7 » و برستاى « 8 » و بركه « 9 » و بركجار « 10 » برسيدند . و نيز سلاطين ممالك و امراء بزرگ از ختا و ختن و تركستان و ماوراء النهر و خراسان و عراق و آذربايجان و شيروان و سيستان و روم و گرجستان و بغداد و حلب و موصل و قهستان و فارس و كرمان گرد آمدند و با شكوهى تمام در حضور ساير بزرگان و خاتونان و شهزادگان در روزى مسعود كيوك خان را بر تخت خانى نشاندند . كيوك خان پس از استقرار بر تخت سلطنت به تفحص امور پرداخت [ 576 ] و فرمانها و پايزه‌ها كه شاهزادگان در دوران فترت بيراه داده بودند بازپس ستاند و دهنده را مورد ملامت قرار داد . پس جاى جغاتاى به ييسو داد و قرااغول « 11 » را از مداخلت در امور دور داشت و چون اقصاى چين يعنى منزى محتاج به مزيد تأديب بود سنتاى بهادر را با جغانوئين به آنجا فرستاد و لشكرى چنان نيز همراه ايلچكداى كرد و با آنكه سپاه بزرگ در خدمت او بود حلب و موصل و لر بزرگ را هم به دو مفوض فرمود . و ممالك ختاى را به صاحب اعظم يلواج سپرد و امير بزرگ مسعود بيك را بلاد ماوراء النهر و تركستان و مضافات آن داد و امير ارغون را بر عراق و آذربايجان و لر و كرمان و هندوستان و فارس حاكم ساخت . و سلطان ركن الدين را از آل سلجوق به سلطنت روم موسوم كرد . و رسول دار الخلافه را بنا بر شكايت شيرامون پسر چورماغون جوابهاى خشن گفت و با رسولان الموت التفاتى

--> ( 1 ) - الجتاى يا ايلچتاى بن قاچيون بن يسوكار بهادر . ( 2 ) - ييسو منكو بن جغاتاى بن چنگيز خان . ( 3 ) - بورى بن ، ماتيكان بن جغاتاى ( 4 ) - بايدار بن جغتاى بن چنگيز خان ( 5 ) - يسنبوقا بن ماتيكان بن چنگيز خان ( 6 ) - باتو بن جوجى بن چنگيز خان ( 7 ) - هردو بن چنگيز خان . ( 8 ) - برستا بن جوجى . . . ( 9 ) - بركه بن جوجى خان . ( 10 ) - بركجار بن جوجى خان . ( 11 ) - قرااغول بن ماتيكان بن جغاتاى بن چنگيز خان .